Some description here Some description here Some description here Some description here Some description here
powered by Google

Jabłonowo

 

Wieś położona przy szosie Wałcz – Mirosławiec (Szczecin), w odległości około 11 km na wschód od Mirosławca: 125 m n.p.m. Jej dawna nazwa brzmiała Obelin. Jednak ślady osadnictwa sięgają znacznie wcześniej, gdyż już w VIII wieku powstało tu grodzisko wczesnośredniowieczne. Istnienie osady potwierdzają przeprowadzone badania archeologiczne oraz wpis do rejestru zabytków. Grodzisko objęte jest ścisłą ochroną konserwatorską. Jabłonowo, tak jak i inne wsie należące do Gminy Mirosławiec były częścią obszernych włości Golców, Tuczyńskich, a następnie Blankenburgów.W źródłach wieś wymieniana stosunkowo późno, bo pierwsza wzmianka pochodzi z roku 1586 i dotyczy powstania w Jabłonowie gminy ewangelickiej i kościoła, którego fundatorem był Merten v. Goltz. Świątynia ta spłonęła w roku 1771 i została odbudowana przez fundatorkę z rodu von Kleist. W roku 1874 w miejscu starego kościoła wzniesiono nową budowlę w stylu neogotyckim ( obecnie pw. Świętej Jadwigi). Wyposażenie wnętrza kościoła znacznie starsze, przeniesione z kościoła w Górnicy: m.in. ołtarz z około 1700 roku z barokową amboną, balustradą, chrzcielnicą, krucyfiksem z XVII wieku.W końcu wieku XVI i pierwszej połowie XVII wieku wieś należała do rodziny v. Goltz z Kłębowca. Później właściciele zmieniali się.Około roku 1900 wieś liczyła ( z przyległym folwarkiem) około 200 mieszkańców, około roku 1939 już 279 mieszkańców i liczyła 70 gospodarstw domowych. Obecnie na rok 1999: 234 mieszkańców.Od roku 1930 Jabłonowo uzyskało stałe połączenie komunikacyjne z Wałczem i Mirosławcem dzięki uruchomieniu omnibusu pocztowego („Kraftpostlinie”). W roku 1945 wieś była miejscem zaciętej bitwy, którą stoczyli tutaj 10 lutego żołnierze 3 pp z 1 DP im. T. Kościuszki, w ramach operacji przełamania Wału Pomorskiego.Atrakcją turystyczną Jabłonowa jest park krajobrazowy z okazami starych buków, dębów, kasztanowców, świerków i żywotników olbrzymich ( jeden o pierśnicy 230 cm). W pobliżu jeziora Drzewoszewo, w odległości około 3 km znajduje się północna zatoka wielkiego jeziora Bytyń. Układ architektoniczny wsi ma formę owalenicy z zabudową kalenicową. Przeważa tutaj zabudowa jednokondygnacyjna, usytuowana kalenicą do drogi, nakryta wysokim dachem dwuspadowym. Domy w konstrukcji ryglowej lub częściej murowanej, ceglane i otynkowane ze skromnym detalem architektonicznym. Za budynkami mieszkalnymi zabudowa gospodarcza często ustawiona w czworobok. W Jabłonowie znajdują się czytelne założenia parkowe z częściowo zachowanym folwarkiem a uzupełnieniem zabudowy wsi jest zabytkowy cmentarz. Wśród zabytków znajdujących się na terenie wsi wyróżnić można neogotycki dawniej ewangelicki kościół pw. Św. Jadwigi (1874r). Warto również zobaczyć położony 0,6 km od drogi Wałcz – Mirosławiec park krajobrazowy z początków XIX stulecia oraz zniszczony w 1945 roku dwór szlachecki.
Wieś sołecka Jabłonowo położona jest w południowo-wschodniej części Gminy Mirosławiec należącej do Powiatu Wałeckiego oraz Województwa Zachodniopomorskiego. Jabłonowo jest miejscowością graniczącą z sołectwami w Jabłonkowie, Piecniku i Bronikowie. Geograficznie obszar sołectwa wchodzi w skład Pojezierza Wałeckiego. W pobliżu Jabłonowa znajduje się jezioro Bytyń będące największym i najgłębszym zbiornikiem wodnym byłego województwa pilskiego (847,5 ha).

Sołectwo leży przy trasie krajowej nr 10 łączącej Szczecin z Bydgoszczą oraz w odległości 16 km od Mirosławca i 14 km od Wałcza. Jabłonowo jest siedzibą władz sołectwa, w którego skład wchodzi również miejscowość: Pilów.

Na terenie Jabłonowa znajdują się złoża torfu i gytii, które zostały rozpoznane na terenie całej gminy w formie dokumentacji torfowiskowych. Eksploatacja surowców mineralnych na terenie całej gminy prowadzona jest na niewielką skalę z przeznaczeniem na zaspokojenie lokalnych potrzeb. Eksploatację prowadzą najczęściej właściciele gruntów, często w sposób nieuporządkowany i nieekonomiczny, co prowadzi do nieprawidłowej gospodarki zasobami złoża i pogarsza warunki rekultywacji.

Perspektywy powiększania zasobów surowców mineralnych są nie duże, a możliwość eksploatacji ewentualnych złóż na terenach leśnych ze względu na ochronę środowiska i koszty wylesienia jest znikoma.

 

Dodatkowe informacje