Some description here Some description here Some description here Some description here Some description here
powered by Google

Orle

Dożynki Gminne w Orlu

 

W dniu 22września 2012 r. we wsi Orle odbyły się Dożynki Gminne. Tradycyjnie dożynki rozpoczęły się Mszą Świętą, którą odprawił ks. Edward Matyśniak, proboszcz Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Mirosławcu. Po mszy Starosta i Starościna, w tych rolach Andrzej Bajer i Jolanta Szulc, przekazali owoc tegorocznych plonów czyli chleb na ręce gospodarzy dożynek Burmistrza Piotra Pawlika i Sołtysa wsi Orle Jolanty Barszcz.

więcej...

Czytaj więcej: Dożynki Gminne w Orlu

Orle

Wieś położona na północny zachód w odległości ok. 7 km od Mirosławca, 135 m n.p.m., zwana była dawniej jako: Orel, Worel, Wordel.

Wieś tą wymieniono w źródłach już w 1337 roku, jako osadę należącą do włości rodu Anklam z Kalisza Pomorskiego. W tym czasie istniała we wsi karczma oraz dwóch wasali, którzy posiadali razem 12 huf gruntów.

Od roku 1568 osada należała do majętności Wedlów z Mirosławca. W roku 1593 była  własnością Henryka Blankenburga i Schöniga . Później stanowiła w całości własność Adama Pudwelsa, którego córka sprzedała Orle Henrykowi von Goltz. Rodzina Goltz miała Orle w posiadaniu do roku 1777. W roku 1773 była to posiadłość, na którą składało się 9 huf gruntów dworskich i 5 huf chłopskich. Był tutaj folwark i ogółem 16 domostw.W roku 1618 wzniesiono tutaj kościół ewangelicki (dzwony, które były przy kościele do roku 1945 odlano w 1618 i 1681 roku).Następnym właścicielem był Falkenhayn, po którym często zmieniali się właściciele wioski i dóbr.W 1868 roku we wsi znajdowało się niewiele zagród chłopskich. Były tutaj 62 zabudowania i 195 mieszkańców. W centralnej części wsi po zachodniej stronie drogi wiejskiej znajdowała się szkoła i stary kościół z cmentarzem. Kościół istniał aż do 1968 roku, po czym został rozebrany do fundamentów. Naprzeciw kościoła znajdował się rozległy dziedziniec z budynkami gospodarczymi majątku i dwór – siedziba właściciela dóbr. Dwór został rozebrany na początku XX wieku. Jego lokalizacja obecnie jest nieznana. Dziedziniec otoczony był rozległym parkiem krajobrazowym zajmującym wschodnią część wsi. Przypuszczalnie założenie parkowe istniało już w XX w. od wschodu i południa park otoczony był polami i łąkami, a od północy na krótkim odcinku łączył się z rozległym obszarem leśnym zwanym Wielkim Lasem lub Wielka Puszczą.W połowie XIX wieku w skład dóbr wchodziło 1898,46 ha gruntów. W zabudowie dziedzińca była gorzelnia parowa.

W 1907 roku, we wschodniej części parku, na wyniesieniu terenowym, w pięknym otoczeniu, zbudowany został pałac – rezydencja właściciela dóbr. Od tego też okresu datuje się stopniowe zalesianie dawnych gruntów rolnych i włączanie ich do lasu. W życiu osady znaczącym wydarzeniem było przejecie Orla w latach 1924-1927 przez skarb państwa Rzeszy (Prusy), kiedy to majątek wraz z pałacykiem i zabudowaniami dworskimi, przeszedł w drodze wykupu i zamiany w posiadanie „Pruskiego Zarządu Lasów Państwowych”. W ten sposób powstało jedno z największych nadleśnictw w prowincji. Siedzibą nadleśnictwa stał się pałacyk, który adaptowano do potrzeb administracyjnych, instalując m.in. połączenia telefoniczne. Dawne budynki dworskie rozebrano. Nadające się do remontu budynki – po przebudowaniu – przeznaczono na mieszkania dla pracowników administracji leśnej lub stałych robotników leśnych. Wzniesiono dwie wieże obserwacyjne. W roku 1928 doprowadzono do osady prąd. W tym samym roku właścicielem dóbr był von Eichel Streiber. Majątek ziemski wówczas liczył 1890 ha gruntów. Prowadzona była również hodowla owiec.

Dzieje wsi i majątku oraz ewolucji układu wnętrza parku w okresie 1930-1945 roku są mało znane. Wiadomo, że około 1939 roku osada ta liczyła 86 mieszkańców i 21 gospodarstw domowych, a podczas wojny urządzono tutaj polowy szpital wojskowy. Po II wojnie światowej majątek uległ likwidacji. Część gruntów rolnych przydzielono osadnikom polskim. W latach następnych wieś stopniowo przybierała charakter osady leśnej. Po wojnie w pałacyku przez jakiś czas mieściła się szkoła leśna i siedziba nadleśnictwa. Obecnie pałacyk stanowi własność prywatną.

Największym jeziorem jest jezioro Orle Wielkie, które położone jest około 2,5 km na południowy – zachód od Orla oraz około 3 km w kierunku północno – zachodnim od Łowicza Wałeckiego.Orle Wielkie jest zbiornikiem polodowcowym o kształcie nieregularnym. Okalające go tereny to dość strome zbocza porośnięte lasem mieszanym o przewadze drzew mieszanych. Od strony południowo – wschodniej przylega do jeziora podmokła łąka, przez którą przepływa niewielki ciek (Stawica). Głębokość maksymalna sięga ponad 25 m, zaś średnia – 4 m. Jezioro to posiada dno z bardzo urozmaiconą rzeźbą. W wielu miejscach znajdują się głębokie studnie o niemal pionowych ścianach. Średnice ich natomiast są niewielkie, wynoszą od kilku do kilkunastu metrów. Środkiem jeziora przechodzi głęboki rów, kilkunastometrowej szerokości.Podobnie jak dno urozmaicona jest linia brzegowa jeziora, posiada ona kilka atrakcyjnych zatok. Toń Orla ma jasnozielony odcień, jego wody zaliczane są do I klasy czystości.

 

Galeria zdjęć Orla (Ireneusz Stawski)

Dodatkowe informacje